Bekijk hier de promo:



Naeeda Aurangzeb werd op 4 januari 1974 in Pakistan geboren. Begin 1977 verhuisde zij met haar moeder en broertjes naar Nederland, waar haar vader zich had gevestigd. Naeeda kwam via een studie sociaal-maatschappelijk werk in de journalistiek terecht. Jarenlang gold ze als voorbeeld voor andere moslima’s: ze droeg een hoofddoek terwijl ze programma’s presenteerde, werd geïnterviewd door Opzij en bij Paul de Leeuw, maakte carrière en was getrouwd met een vooraanstaande, gelovige moslim die het opnam voor de rechten van de vrouw. Naeeda: “Maar ik was helemaal niet zo geëmancipeerd. Want in de tien jaar van mijn huwelijk werd ik lichamelijk en emotioneel misbruikt.”  Ze besloot vóór het leven te kiezen en ontvluchtte het huiselijk geweld. “Ondanks alles geloven we nog steeds dat dit vooral bij lager opgeleiden voorkomt. Het grootste taboe blijft geweld bij hoger opgeleiden.”

Haar ‘heilige tekst’ komt uit het boek A woman’s path (Tehila Lieberman), een verzameling persoonlijke verhalen van vooraanstaande vrouwen die na een worsteling een nieuw levenspad kozen. Voor Naeeda blijft zelfvergeving het moeilijkste. “Jezelf vergeven is onderdeel van de verwerking en ten diepste moet je dat alleen doen. Je moet mild kunnen zijn tegenover jezelf, maar je mag je ook niet achter het slachtofferschap verschuilen.”
In de loop der jaren werd Naeeda Aurangzeb regelmatig ter verantwoording geroepen voor de misdaden van moslims. “Maar niemand kwam naar mij toe toen moslima’s, mijn zusters in het geloof, massaal werden verkracht door Serviërs. Wij moeten het verdriet van de ander leren zien.” Daarom geeft ze als kerstboodschap haar ‘dierbare woorden’ mee: “O mensen, Wij hebben jullie uit een man en een vrouw geschapen en Wij hebben jullie tot volkeren en stammen gemaakt opdat jullie elkander zouden kennen.”