|
|
|
|
Bekijk hier de promo:
HEILIGE TEKST 
Hoor alsjeblieft niet wat ik zeg! Laat je niet door mij voor de gek houden. Laat je niet in de war brengen door het gezicht, dat ik zet. Want ik draag duizend maskers - maskers die ik niet durf af te leggen. En geen daarvan ben ik…Onder dat masker klopt er niets van. Daar ben ik zoals ik werkelijk ben: verward, angstig en alleen. Maar ik verberg dat. Ik wil niet dat iemand het merkt. Bij de gedachte alleen al aan mijn zwakte raak ik in paniek en ik ben als de dood mij aan anderen bloot te geven. Juist daarom verzin ik in mijn vertwijfeling maskers waarachter ik mij kan verschuilen: een nonchalante, slimme façade die mij helpt toneel te spelen, die mij beschermt tegen de alwetende blik, die mij zou kunnen herkennen.
Daarbij zou die blik juist mijn redding betekenen. En dat weet ik. Als die blik verbonden zou zijn met aanvaarding en liefde. Dat is het enige dat mij de zekerheid zou geven, die ik mijzelf niet geven kan: dat ik werkelijk iets waard ben. Maar dat zeg ik je niet. Ik waag het niet. Ik ben er bang voor dat je blik niet begeleid wordt door liefde en aanvaarding….
Wie ben ik, zul je vragen? Ik ben iemand die je zeer goed kent. Want ik ben iedereen die je tegenkomt, iedere man en iedere vrouw die op je weg komt…
(verkorte versie van een anonieme brief, opgenomen door Dorothee Sölle in haar bundel ‘Heenreis’ 1975 – uit de serie Oekumene)
De mol
De grond beweegt. Hij is weer aan het werk.
Hij wroet en duwt de aarde naar omhoog,
door niets gestoord en vlak onder mijn oog.
Hij weet niet wat hij aanricht in dit perk.
Te vreemd is mij dit onderaards bestaan
dat in het donker gaat zijn blinde gang
en nooit het daglicht ziet, een leven lang:
voor deze wereld mist het elk orgaan.
Maar weet de mens die hier zijn tuin beziet
dan zelf vanwaar hij komt, waarom hij leeft?
Misschien dat ook iets hogers hém omgeeft.
Alleen, zijn blinde ogen zien het niet.
Carel ter Linden: ‘Om een zin’ – Gedichten
Uitgeverij De Arbeiderspers, 2007
ISBN 978 90 295 6578 3 / NUR 306
REACTIES
Naam:
Annie Paus
uitzending 17 januari 2020
De uitzending van 17/01/2010 heb ik op 23/01 nogmaals gezien.
Blij werd ik ervan. Dan wil je de herhaling weer horen!
Gelukkig zijn er geleerde mensen die een sfeer creëren en een half uur lang een taal gebruiken die te volgen is.
Iets hebben te zeggen over het "niet weten".
Bedankt IKON
|
Naam:
An
heilige tekst
Ben enorm geraakt door deze tekst, dank U wel.
Is het mogelijk de totale anonieme brief te krijgen via U.
Het boekje heenreis is n.l. niet meer in de bibliotheek te vinden.
|
Naam:
Jan
Over Dwaal Leren
Geachte Clemens,
Het feit dat iemand in een boek schrijft dat hij het woord Gods weergeeft wil nog niet zeggen dat hij de waarheid spreekt. het betekent in het meest gunstige geval dat hij denkt het woord Gods weer te geven. Eenieder die zoiets nu zou beweren zou worden opgesloten.
Er is ook geen reden aan te nemen dat het woord Gods bestaat.
Dat wil echter niet zeggen dat je niet iets kunt definiëren wat je God zou kunnen noemen. Maar die definitie moet dan wel toetsbaar zijn aan de rede en de feiten want anders wordt het een verzinsel.
En dat laatste zouden we toch niet willen als we over God spreken nietwaar? Want dan wordt het een dwaalleer.
|
Naam:
Maria
Realisme in de kerk
Steeds meer wint een volwassen kijk op geloof terrein, gelukkig gebeurt dat nu ook IN de kerk en niet alleen daarbuiten. Dogmas staan hoofdzakelijk ontplooiing van het geloofsleven in de weg. (Je hoeft nergens meer over na te denken, het IS gewoon zo.)
Ik ben blij dat er mensen zijn zoals Carel ter Linden en Klaas Hendrikse die ruimte scheppen. Je moet je eigen geloof wel onder de loep durven nemen!
|
Naam:
rudolf
Liefde
Liefde sluimert in mensen.
Wacht niet alleen maar af tot je het krijgt van anderen.
Ga er vooral ook naar op zoek in jezelf.
En als je het vindt, geef het door.
|
|
|
U kunt hier reageren op de uitzending. Uw reactie verschijnt
direct online.
|
|
|
|
|